Lieve allemaal,

Het is schandalig lang geleden dat ik voor het laatst een nieuw bericht op m’n weblog heb geplaatst! Nou had ik niet bijzonder veel te melden, dus ik had ook niet de benodigde inspiratie. In de afgelopen week heb ik echter weer een gevangenis bezocht en dat vind ik de moeite waard om iets over te schrijven.

Deze keer zijn we naar een zwaarbeveiligde gevangenis gegaan, waar alleen mannen zitten met een heel lange straf, die dus een ernstig delict hebben begaan. We hebben deze keer geen rondleiding gekregen, maar wel met de directeur gepraat en met een groep gevangenen. Het duurde wel een tijdje voordat we allemaal de gevangenis binnen waren, want de veiligheidscheck was deze keer een stuk grondiger dan in de vorige gevangenis. We waren met een aardig grote groep en hebben met ongeveer 10 gevangenen gepraat; eerst in één grote groep, daarna in kleine groepjes. Het viel me op hoe respectvol ze waren. Het is moeilijk om de ervaring op papier te zetten; ik heb vooral indrukken opgedaan die moeilijk onder woorden zijn te brengen. Aan de ene kant merk je door zo’n bezoek dat je allemaal mens bent en in veel opzichten ook hetzelfde bent, maar aan de andere kant voel je toch heel sterk een scheiding. Immers, wij konden aan het eind van de middag de gevangenis weer achter ons laten, terwijl zij dag in dag uit – nog jaren lang – achter de tralies zullen verblijven.

Verder heb ik me dinsdagavond kostelijk vermaakt op een Ceilidh dansavond in het Criminologie Instituut. Ceilidh is een Schotse dans, met veel gehuppel; je wordt er doodmoe van! Ik heb – ben ik bang – iets te actief meegedanst, waardoor ik een kuitblessure heb opgelopen. De afgelopen dagen kon ik niet lopen – alleen met krukken – dus dat was flink balen. Ik hou er juist zo van om lekker te gaan wandelen of zwemmen, voor de afleiding. Zeker nu het de afgelopen dagen zulk lekker weer was. Maar goed, ik moest rust houden! ‘t Gaat nu alweer iets beter; als ik schoenen met hakken aandoe, kan ik alweer een stukje lopen (hakken zorgen ervoor dat de kuitspier niet helemaal uitgerekt wordt). Maar ik vrees dat volledig herstel nog wel even gaat duren… balen! Dinsdag ga ik naar Londen, dus omdat ik nooit de hele dag kan lopen, moet ik maar een rolstoel gebruiken (die kun je lenen bij het winkelcentrum waar we gaan shoppen). Je moet er iets voor over hebben om te kunnen gaan winkelen! Op krukken lopen is trouwens echt meesterlijk irritant! Het schiet niet op, het is vermoeiend, en je krijgt er spierpijn en zere handen van. Ach, een beetje een grappig verhaal is het wel; een sportblessure van dansen… dat overkomt alleen mij natuurlijk!

Ik heb deze week ook de eerste kladversie van m’n scriptie ingeleverd bij m’n scriptiebegeleider. Hij was danig on de indruk van al het werk dat ik verricht had! Nu nog afwachten of ‘ie ook zo onder de indruk is van de kwaliteit.

Wat betreft m’n toekomstplannen: in Cambridge zit het wel goed als ik hier verder wil met promoveren en ik ben ook uitgenodigd voor een gesprek in Amsterdam voor een heel interessante vacature. Voorlopig wacht ik dus nog gewoon even af

Groetjes! Esther

Nu de lessen zijn afgelopen heb ik alle vrijheid om zelf m’n tijd in te delen. Ik kan aan m’n scriptie en essays schrijven wanneer ik wil en hoef alleen rekening te houden met de deadlines waarop ze ingeleverd moeten worden. Goh, dat valt tegen. Ineens zijn alle dagen hetzelfde! Elke vrije minuut is een minuut die ik aan m’n schoolwerk kan besteden, maar ik heb heus niet al die minuten nodig om alles op tijd af te krijgen. Dus hoe bepaal ik welke minuten voor m’n studie en welke voor m’n vrije tijd zijn? En wat doe ik in m’n vrije tijd? Het trimester is voorbij, dus veel studenten zijn naar huis en het sociale leven ligt grotendeels op z’n gat.

Ik had in het begin wat aanpassingsproblemen, maar ik heb inmiddels een aantal goede studie-ontwijkende strategieën ontwikkeld: zwemmen, lezen van gewone leesboeken, wandelen (en verdwalen), thee/koffie-leuten en middagdutjes doen. Zo ben ik bijvoorbeeld lid geworden van de ‘gewone’ bibliotheek, waar ik gelijk een voorraadje leuke leesboeken heb ingeslagen. Het eerste boek heb ik al bijna uit!

Gisteren gingen Evianne en ik naar Grantchester wandelen, want we hadden van meerdere mensen gehoord dat dat de moeite waard is. Er is zelfs een dichter geweest die er zo geïnspireerd raakte, dat hij een gedicht schreef over Grantchester:

“But Grantchester! ah, Grantchester!
There’s peace and holy quiet there,
Great clouds along pacific skies,
And men and women with straight eyes,
Lithe children lovelier than a dream,
A bosky wood, a slumbrous stream,
And little kindly winds that creep
Round twilight corners, half asleep”

Voor meer, klik op deze link.

Ik kreeg nou niet gelijk een drang om naar Grantchester te gaan van dit gedicht, maar ik had ook gehoord dat je er de lekkerste scones kan eten: nou, toen was ik overtuigd!

Goed, wij gingen gisteren op pad. Heel fijn, het richtingsgevoel van Evianne bleek net zo ontwikkeld als dat van mij, wat betekent dat we min of meer gedoemd waren om te verdwalen. Dus dat gebeurde natuurlijk ook; meerdere keren. Uiteindelijk deden we 2 uur over onze tocht naar Granchtester, iets wat ons ongeveer 25 minuten had moeten kosten. Nou ja, we hebben in ieder geval heel Grantchester gezien (dat stelde weinig voor) en nog een stukje prachtige (uhum) natuur van Cambridge. De scones waren super lekker, dus dat verzachtte het leed van de zere voeten (die waren niet voorbereid op een wandeltocht van 2 uur) Gelukkig verliep de terugtocht zonder omtocht! Zo zijn we de ochtend in ieder geval weer goed doorgekomen.

Onlangs is er hier in Cambridge een vestiging geopend van Jamie Oliver’s restaurants. Aangezien het duidelijk is dat ik van lekkere dingen houd, kon een bezoekje aan dat restaurant niet lang op zich laten wachten. We hadden bovendien gehoord dat het eten er heel goed is! Dus… vanavond zijn we een hapje gaan eten bij Jamie Oliver! Hij was er zelf natuurlijk niet, maar ik denk wel dat ‘ie er goed geld aan verdient, want het was er behoorlijk druk! We hadden er ook al vaak een rij buiten zien staan, maar gelukkig waren we op tijd gegaan, dus hoefden wij niet in de rij. En nou, de verwachtingen kwamen uit hoor! We hebben echt heerlijk gegeten! Al jaloers? Als je hier klikt, loopt het water je helemaal in de mond!

En dan tot slot nog de foto’s van het Grantchester avontuur van gisteren en het culinaire uitstapje van vandaag.

Na twee behoorlijk sombere maanden (wat betreft het weer), heeft het zonnetje zich afgelopen week een paar keer laten zien! Daar was ik heel blij mee en ik denk dat het een positieve invloed heeft gehad op m’n werk. Van m’n eerste essay heb ik een kladversie af en nu sta ik op het punt om aan m’n tweede essay te beginnen. Gisteren heb ik een wandeling gemaakt en de toerist uitgehangen door een paar colleges te bezichtigen. De colleges zijn over het algemeen mooi om te zien hoor, maar toch, in de meeste gebouwen zou ik niet willen wonen! Dan besef ik weer hoeveel geluk ik heb gehad met m’n huidige college…

Tijd voor een update! Ik heb weinig geschreven op mijn weblog de laatste tijd, voornamelijk omdat ik niks spannends te vertellen had. Dat is zo’n anti-climax na die verhalen over een rechtszaak en bezoek aan de gevangenis… Het leven van een criminologiestudent bestaat verder toch voornamelijk uit heel veel lezen en af en toe wat schrijven.

Week zes van ‘Lent term’ zit er voor mij weer op, dus dat betekent dat ik nog maar twee weken les heb! *snik* Wat vliegt de tijd voorbij. Ben ik dan klaar? NEE, dat zeker niet! Ik moet voor 1 juni in totaal nog 24,000 woorden produceren: 2 essays à 3000 woorden en 1 scriptie van 18,000 woorden. Proost!

Dus… ik ben al hard bezig met lezen, schrijven, lezen… en nog meer lezen voor mijn scriptie. Ik heb mijn boekenkast opgevuld met de meest interessante en relevante boeken over gevangenissen en andere plezierige onderwerpen. Het idee is dat ik me daar de komende tijd doorheen ga werken. Hartstikke leuk. Omdat het niet bepaald lectuur is om te lezen voor het slapen gaan, heb ik voor dat doeleinde maar een kinderboek gekocht: ‘Percy Jackson & the Lightning Thief’ (de verfilming draait op dit moment in de bios, en het wordt de tegenhanger van Harry Potter genoemd). Het begin is al spannend met mensen die in monsters veranderen en pennen die plots zwaarden worden! Sweet dreams

Mijn aanmelding voor een PhD (promotieplek) hier in Cambridge is trouwens de deur uit. Ik heb nog geen idee of ik hier wil blijven of terug naar Nederland wil, maar dat zal van veel (nog nader te bepalen) dingen afhangen. Vooralsnog houd ik alle opties (nu ja, Cambridge of Nederland) open en zie ik wel waar ze mij willen (betalen).

Mijn vliegticket voor de paasvakantie is trouwens ook weer geboekt; ik kom in het begin van april ong. tien dagen terug naar Nederland. Gezelligheid gegarandeerd.

Vrijdag vond mijn uitstapje naar een gevangenis in de buurt van Londen plaats. Ik moest er vroeg voor opstaan, want we zouden om 8.15 uur met de trein vanuit Cambridge vertrekken. Uit voorzorg was ik de avond ervoor vroeg naar bed gegaan. Gelukkig arriveerde ik de volgende ochtend zonder problemen op het station, alwaar zich langzaam de groep verzamelde die richting gevangenis zou gaan.

Rond 11 uur waren we bij de gevangenis; een enorm complex. De gevangenis was 14 jaar oud en had een ouder en nieuw gedeelte. Het blijft natuurlijk een gevangenis, maar het nieuwe gedeelte was best mooi. De cellen daarentegen waren echt vies en afschuwelijk en als je je voorstelt dat je daar met z’n tweeën aardig wat tijd in moet doorbrengen, dan… brr. Ik zou daar aardig agressief van worden, maar gelukkig gedroegen de gevangenen zich beter We konden gewoon rondlopen, tussen de gevangenen, zonder dat we lastiggevallen werden.

Ik vond het vooral treurig om een hoop jonge gasten te zien die dus gevangen zitten; de gemiddelde leeftijd was 22 jaar (dat is, helaas, niet ongewoon). Mijn leeftijd… Die jongens hebben nog een heel leven voor zich, maar wat moet daar van worden? De gevangenis is geen geschikte plaats om je twintigerjaren door te brengen.

Voor de lunch gingen we naar het luxe restaurant (zie vorig bericht). Het eten was bereid en geserveerd door gevangenen (even voor de duidelijkheid, gevangenen mogen er niet eten); het was echt van topkwaliteit. Na een heerlijke drie-gangen lunch hadden we de tijd om met medewerkers van de gevangenis te praten en uiteindelijk konden we nog vragen stellen aan de directeur van de gevangenis.

Het was interessant om de vergelijking te maken met de gevangenis die ik in Nederland heb bezocht en ik ben vooral ook heel benieuwd naar het verschil met de zwaar beveiligde gevangenis die we later in het trimester hier in Engeland gaan bezoeken. Dat schijnt toch wel een ander cultuurtje te zijn!

Als criminoloog moet ik me natuurlijk af en toe onder de criminelen begeven. Vandaar dat ik gisteren een bezoekje heb gebracht aan de rechtbank. Engeland heeft een vrij ingewikkeld systeem wat ik nog steeds aan het uitpluizen ben, maar voor Cambridge betekent het dat er twee verschillende rechtbanken zijn: de Magistrates’ Court en de Crown Court. De Magistrates’ Court doet veruit de meeste zaken; de Crown Court doet de serieuzere zaken en zaken waarbij mensen in beroep gaan tegen beslissingen van de Magistrates’ Court. Omdat de Magistrates’ Court gisteren ‘jeugdzaken’ deed, kon ik daar niet gaan observeren, want bij die zaken mag geen publiek aanwezig zijn. Dus, toen werd het de Crown Court. En dat was een geluk hoor, want ik kon een sappige moordzaak bijwonen!

De verdachte was een 51-jarige vrouw (een oma!), die er van beschuldigd werd haar toenmalige partner te hebben vermoord (met een keukenmes). Nu ja, ze was geen lekkertje, maar ook niet een typisch doorgewinterde crimineel (dat kon eerder over haar partner gezegd worden). Ze had meerdere lastige relaties achter de rug, en was een slachtoffer van huiselijk geweld. Haar partner blijkbaar ook, want die ligt nu onder de zoden. Het proces liep al een paar weken, maar ik was er juist op het moment dat de verdachte door de officier van justitie (prosecutor op z’n Engels) aan een verhoor werd onderworpen. Het bleef vaag wat er op de avond van de moord precies was gebeurd, maar er werd een hele geschiedenis opgerakeld aan nare relaties en mishandelingen. Er was ook een jury aanwezig (10 vrouwen, 2 mannen) en die mogen straks gaan bepalen of de verdachte schuldig is of niet. Zo’n jury is echt veel tijd kwijt aan zo’n proces, wekenlang moeten ze hier hele dagen voor opdraven! Zelfs als criminoloog zou ik daar niet echt blij van worden… Ik ben benieuwd wat het uiteindelijke vonnis wordt!

Morgen ga ik een bezoekje brengen aan een gevangenis in de buurt van Londen; dat zal ook interessant worden! We krijgen er een rondleiding, gaan lunchen in het gevangenis-restaurant (dat wordt volledig gerund door gevangenen die een soort horeca/koks-opleiding volgen) en we krijgen de kans om met gevangen en gevangenisbewaarders te spreken. Ben benieuwd!

Het nadeel is dat ik bij deze uitstapjes geen spannende foto’s kan maken, maar ik heb wel wat informatie van het internet. Hier zijn bijvoorbeeld links over de moord waar ik gisteren een deel van de rechtszaak van heb bijgewoond:

http://www.peterboroughtoday.co.uk/news/Peterborough-woman-goes-on-trial.5973693.jp

http://www.peterboroughtoday.co.uk/news/Man-stabbed-to-death-outside.5501623.jp

en hier is een link naar de website over het restaurant in de gevangenis waar ik morgen ga eten (dat schijnt echt een culinaire beleving te zijn):

http://theclinkonline.com/

En zo is de eerste week van het nieuwe trimester alweer voorbij… Er is heel veel werk te doen, dus mijn dagen zijn gevuld met studeren en naar de les gaan; net zoals vorig trimester eigenlijk. Ik heb wel andere lessen nu, allemaal super interessant! Van de 6 vakken moet ik er 2 kiezen, maar ik heb nog niet echt een keuze kunnen maken (het bekende liedje). Wellicht dat ik die keuze wel kan maken als ik door alle boeken het bos niet meer kan zien.

Verder heb ik het druk met m’n scriptie, met het aanmelden voor een promotieplaats en natuurlijk met sociale activiteiten.

Ik heb op het moment niet veel te melden, maar ik zit dus weer op m’n plek. Hopelijk komt er snel een interessantere update!

Voordat ik huiswaarts zou keren voor de feestdagen, wilde ik nog graag Londen in de kerstsfeer bewonderen! Dus, dat hebben Evianne en ik gisteren gedaan! We gingen met de bus, want hoewel je dan 2 uur doet over een afstand van 1 uur, is het spotgoedkoop. En we blijven studenten en Nederlanders. Het geld dat we uit hadden gespaard, hebben we vervolgens natuurlijk dubbel en dwars uitgegeven in Londen! Want ja, zeiden we tegen onszelf en tegen elkaar, zo vaak zullen we hier niet komen. Dus nadat we Starbucks koffie hadden getankt, gingen we Buckingham Palace bewonderen, in de ijdele hoop om 1 van die leuke prinsen tegen te komen Geen prins gezien, maar de vlag hing wel uit, en het was toch mooi. We hadden prachtig weer; ‘t was een tikje koud, maar helemaal droog en met een zonnetje! Na deze culturele uitspatting zijn we gaan shoppen, in de Abercrombie & Fitch winkel. Ik zal dit even illustreren:

We hebben ook nog Winter Wonderland gezien; een echte kerstkermis (met de beroemde ijsbaan!). Het was allemaal erg Love Actually-achtig. We hebben echt een super leuke dag gehad en het afscheid viel zwaar!

Morgen moet ik tijdelijk afscheid nemen van Cambridge… Ik zal het missen, maar ik heb er natuurlijk hartstikke veel zin in om de Feestdagen thuis door te brengen en familie & vrienden weer te zien. Hopelijk gaat de sneeuw mijn thuiskomst niet dwarsbomen, want dan ga ik boos worden

Het zonnetje schijnt volop in Cambridge, dus ik ben in een goede stemming. Natuurlijk ben ik hard aan het werk, maar gisteravond was het tijd voor een feestje! Mijn lieve vrienden hadden een surprise party voor me georganiseerd, omdat ze vonden dat mijn verjaardag ook in Cambridge gevierd moet worden! Ze hadden heerlijk gekookt, taart gebakken, cadeautjes gekocht, en we hebben samen de film Love Actually gekeken, om ook alvast in de kerststemming te komen. Erg geslaagd! Ik voelde me zowaar een beetje jarig…

Klik op de foto voor een vergroting! Eindelijk: Esther in jurk…

Verder zijn voor mij de lessen nu afgelopen, en kan ik mij volledig richten op feestvie… ehm, essay & scriptie schrijven!